ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΩΝ ΓΡΑΜΑΤΩΝ

ΤΙΜΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ

     Το Βελβεντό έχει λαμπρή πορεία μέσα στο χρόνο και εδώ άκμασαν από πολύ παλιά οι τέχνες τα γράμματα και ο πολιτισμός.

     Στο χώρο των γραμμάτων το Βελβεντό απ� τα χρόνια της Τουρκοκρατίας ανέδειξε πολλούς επιστήμονες και κυρίως ανθρώπους με ήθος, ανθρώπους μεγάλης εμβέλειας. Βέβαια, συνεχίζει να κάνει και σήμερα το ίδιο.

    Θα σταθούμε στους τρεις τοπικούς στυλοβάτες των γραμμάτων, που με το έργο και την ακτινοβολία τους στήριξαν όχι μόνο τα Σχολεία του Βελβεντού αλλά και την πνευματική άνθηση της χώρας. Τους τιμούμε κάθε χρόνο στο Βελβεντό τη μέρα των Τριών Ιεραρχών.

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ

Ο Σταμάτης Κλεάνθης, αρχιτέκτονας, πολεοδόμος και επιχειρηματίας, γεννήθηκε στο Βελβεντό το έτος 1802 και πέθανε στην Αθήνα το 1862.

    Φοίτησε στην Κοινοτική Σχολή που λειτουργούσε στο Βελβεντό απ� το 1773. Στα εφηβικά του χρόνια εγκατέλειψε το Βελβεντό και πήγε στο Βουκουρέστι, όπου εκεί ανθούσε μια βελβεντινή κοινότητα. Στο Βουκουρέστι συνέχισε τις σπουδές στην Ελληνική Σχολή, δίπλα στον Ηπειρώτη λόγιο Νεόφυτο Δούκα.

    Το Μάρτιο του 1821 άφησε το Βουκουρέστι και εντάχθηκε στον Ιερό Λόχο με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Στο Δραγατσάνι που έγινε η μάχη με τους Τούρκους, όπου οι περισσότεροι Έλληνες έχασαν τη ζωή τους, ο Κλεάνθης πιάστηκε αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στην Πόλη για να θανατωθεί. Κατάφερε όμως να δραπετεύσει, να πάει στη Βιέννη και από εκεί στη Λειψία, όπου γράφτηκε στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Λειψίας. Γρήγορα όμως τον τράβηξε η Αρχιτεκτονική Σχολή του Βερολίνου, γι� αυτό φοίτησε σ� αυτή δίπλα στον καθηγητή Σίνκελ. Οι καθηγητές του αναγνώρισαν τη μεγάλη αξία, εκτίμησαν την εξυπνάδα και τον ακέραιο χαρακτήρα του. Πήρε το πτυχίο με άριστα και το 1828 πήρε την απόφαση να έρθει στην Ελλάδα για να τη βοηθήσει μαζί με τον συμφοιτητή του και φίλο Εδουάρδο Σάουμπερτ.

    Παρουσιάστηκαν στον κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια κι έγιναν συνεργάτες του. Αμέσως έπιασαν δουλειά σχεδιάζοντας δημόσια κτίρια και πολεοδομικά σχέδια. Ένα απ� αυτά ήταν το πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας το οποίο δυστυχώς δεν εφαρμόστηκε. Από το Ναύπλιο ο Κλεάνθης ήρθε στην Αθήνα μαζί με το φίλο του, την αυριανή πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους. Στο σπίτι του , στην Πλάκα, στεγάστηκε το πρώτο πανεπιστήμιο της χώρας. Απόκτησε μεγάλη περιουσία στην Αθήνα και την Πάρο, όπου είχε λατομεία, σε μια προσπάθεια να αναδείξει τα ελληνικά μάρμαρα. Στα λατομεία τραυματίστηκε σοβαρά, μεταφέρθηκε στην Αθήνα και πέθανε το 1862.

   Γενικότερα, η ελεύθερη Ελλάδα πολλά οφείλει στο Σταμάτη Κλεάνθη.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ

ΧΑΡΙΣΙΟΣ ΠΑΠΑΜΑΡΚΟΥ

  Γεννήθηκε στο Βελβεντό το έτος 1844 και σε ηλικία έξι ετών εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στον Πειραιά. Σπούδασε ως υπότροφος του Βελλίειου κληροδοτήματος στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και το 1866 προσλήφθηκε ως δάσκαλος στην Ελληνική Σχολή της Στρώμνιτσας. Τρία χρόνια αργότερα δίδαξε στο Ελληνικό Εκπαιδευτήριο Θεσσαλονίκης.

     Το 1871 με υποτροφία πήγε στη Γερμανία και συνέχισε τις σπουδές στο πανεπιστήμιο της Γοτίγγης. Έκανε το πεταπτυχιακό και ανακηρύχθηκε διδάκτορας της φιλοσοφίας. Ήρθε στην Ελλάδα και υπηρέτησε την εκπαίδευση από διαφορετικές θέσεις, ως διευθυντής διδασκαλείων.

    Άφησε πίσω του ένα πλούσιο παιδαγωγικό έργο. Βέβαια, ο Χαρίσιος Παπαμάρκου, δεν ήταν μόνο ο θεωρητικός παιδαγωγός αλλά περισσότερο εκπαιδευτικός της δράσης. Ήθελε τις απόψεις του να τις δει στην πράξη και να έχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Ήταν στενός συνεργάτης του Χαρίλαου Τρικούπη και συντάκτης πολλών εκπαιδευτικών νομοσχεδίων της  κυβέρνησής του. Έλεγε ότι � Μόνο με την ελληνομάθεια το ελληνικό έθνος θα μπορέσει να επιβιώσει� και εδώ έγκειται η μεγάλη αξία του.

   Δίνει μεγάλη αξία στην παιδαγωγική κατάρτιση των εκπαιδευτικών και γι� αυτό εμπλέκεται μόνιμα στη μόρφωση των δασκάλων κατά τη μακρά διάρκεια της σταδιοδρομίας του στην εκπαίδευση. Ο Έλληνας δάσκαλος, για το Χαρίσιο Παπαμάρκου, πρέπει να είναι μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, με ελληνοπρεπή μόρφωση, ποτισμένη με τη διδασκαλία και το πνεύμα των αρχαίων.

   Πέθανε το έτος 1806 αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο στο χώρο της εκπαίδευσης.

Αποκαλυπτήρια προτομής Χαρισίου Παπαμάρκου.

  Στη φωτογραφία του 1962 την ημέρα των αποκαλυπτηρίων ο πρόεδρος της κοινότητας Βελβεντού Γεώργιος Κουτιώλας καταθέτει στεφάνι στη μνήμη του Χ. Παπαμάρκου.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ

ΖΗΝΩΝ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Ο Ζήνων Παπαναστασίου γεννήθηκε στο Βελβεντό το έτος 1868. Φοίτησε στο Σχολείο του Βελβεντού, το οποίο την εποχή εκείνη είχε πολύ καλή φήμη και συμπεριλαμβάνονταν στα καλύτερα Σχολεία της Μακεδονίας.

     Στα εφηβικά του χρόνια άφησε το Βελβεντό και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα προς αναζήτηση καλύτερης τύχης. Εργάστηκε ως υπάλληλος ζαχαροπλαστείου και έγινε άριστος ζαχαροπλάστης. Έξυπνος, καλοσυνάτος και δραστήριος καθώς ήταν, κατάφερε με την καθημερινή του δουλειά να αναλάβει τη διεύθυνση του ζαχαροπλαστείου � Σολώνειον� στη λεωφόρο Πατησίων και με την πάροδο του χρόνου να αποκτήσει μεγάλη περιουσία και να γίνει πολύ γνωστός στους κύκλους της Αθήνας.

     Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον έδειχνε για τη γενέτειρά του, το Βελβεντό και  τους Βελβεντινούς της Αθήνας τους βοηθούσε πάρα πολύ με ποικίλους τρόπους. Μεγάλο ενδιαφέρον έδειχνε για τα Σχολεία του Βελβεντού, γι� αυτό πριν πεθάνει άφησε στην κοινότητα Βελβεντού μια μεγάλη περιουσία: το πενταόροφο κτίριο στην πλατεία Κάνιγγος 17, (αριθμός διαθήκης 17/8/1935) με στόχο τα έσοδα απ� τα ενοίκια της πολυκατοικίας να καλύπτουν λειτουργικές ανάγκες των Σχολείων μας. Μάλιστα κάθε χρόνο αρκετοί μαθητές με βάση την πρόοδό τους στα μαθήματα ενισχύονται με ένα ποσό χρημάτων για τις σπουδές τους.

     Και σήμερα τα Σχολεία του Βελβεντού ενισχύονται οικονομικά με λεφτά που προέρχονται από το Κληροδότημα Παπαναστασίου και επιτελούν καλύτερα την αποστολή τους.

      Ο Ζήνων Παπαναστασίου έχει κερδίσει την αιώνια ευγνωμοσύνη των Βελβεντινών.

Aποκαλυπτήρια προτομής Ζ.Παπαναστασίου.

 Η Κοινότητα Βελβεντού τιμώντας τον ευεργέτη των σχολείων μας εστησε την προτομή του στην κεντρική πλατεία.

Στη φωτογραφία του 1962,κατά την τελετή των αποκαλυπτηρίων της προτομής ο Υπουργός Β. Ελλάδος Διον. Μανέντης καταθέτει στεφάνι στη μνήμη του Ζήνωνος Παπαναστασίου.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ