Argument nazwany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Argument nazwany – argument kojarzony w kodzie źródłowym z odpowiednim parametrem zdefiniowanym w podprogramie, za pomocą nazwy (identyfikatora) tego parametru. W różnych językach komputerowych, w tym w szczególności w językach programowania, specyfikacja argumentu w wywołaniu podprogramu zdefiniowana jest w składni konkretnego języka. Najczęściej, po identyfikatorze podprogramu, wprowadza się listę argumentów, które są kojarzone z parametrami według kolejności na liście: pierwszy argument z pierwszym parametrem, drugi z drugim, itd. Istnieje jednak grupa języków komputerowych, w których można zastosować dowolną kolejność specyfikowania argumentów w wywołaniu podprogramu. Aby skojarzenie tak wprowadzonych argumentów było prawidłowe, tzn. dokonane zostało z odpowiednimi parametrami, przypisuje się je do odpowiednich parametrów, podając jawnie nazwy (identyfikatory) tychże parametrów.

Zastosowanie argumentów nazwanych[edytuj | edytuj kod]

Przykład w języku VBA[1]:

Sub Przyklad(A As Integer, B As Integer)
...
End Sub
...
' wywołanie procedury z pozycyjnym skojarzeniem argumentów z parametrami
Call Przyklad(1, 2)
' wywołanie procedury z argumentami nazwanymi
Call Przyklad(B:=1, A:=2)

Zapis argumentu jako argumentu nazwanego może uprościć wywołanie podprogramu w przypadku większej liczby argumentów opcjonalnych, może także zwiększyć czytelność takiego kodu źródłowego[1].

Sub Pr2(Optional A As Integer, Optional B As Integer, Optional C As String)
...
End Sub
...
' wywołanie procedury z pozycyjnym skojarzeniem argumentów z parametrami, wymagane wstawienie pustych argumentów
Call Pr2(,,"Hello")
' wywołanie procedury z argumentem nazwanym
Call Pr2(C:="Hello")

Języki programowania[edytuj | edytuj kod]

Języki skryptowe, znaczników[edytuj | edytuj kod]

Argumenty nazwane szeroko są stosowane w językach skryptowych (zobacz niżej: Python), czy w językach znaczników (jak np. HTML). Także składnia wiki stosuje argumenty nazwane.

Przykład kodu zastosowanego na tej stronie z argumentami nazwanymi:

<ref group="uwaga" name="nawias">

Python[edytuj | edytuj kod]

W języku Python implementacja mechanizmu argumentów nazwanych jest szczególnie prosta, co wynika z faktu, że w języku tym lista argumentów jest wbudowanego typu danych – słownika. Oznacza to, że nazwy parametrów są kluczami, a argumenty wartościami w słowniku. Można także tworzyć pozycyjną specyfikację listy argumentów[2].

Składnia[a]:

podprogam(id_par=arg[, id_par2=arg_2 ...])

Visual Basic[edytuj | edytuj kod]

W języku Visual Basic i pochodnych jak VBA, można stosować argumenty nazwane. Po identyfikatorze parametru umieszcza się symbol ":=" i za nim argument nazwany.

Składnia[a][b]:

Call Podprogram(Idf_Param:=Arg_1 [, Idf_Param_2:=Arg_2 [, ...]])

C#[edytuj | edytuj kod]

W języku C# argumenty nazwane stosuje się analogicznie jak w Visual Basicu:[a]

funkcja(Idf_Param: Arg_1 [, Idf_Param_2: Arg_2 [, ...]])

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. ↑ a b c nawiasy kwadratowe grupują elementy opcjonalne i nie są częścią definicji
  2. ↑ słowo kluczowe Call stosuje się do wywołania procedury, nie ma zastosowania oczywiście do funkcji, jeżeli dla wywołania procedury pominie się słowo Call, listę argumentów nie ujmuje się w nawiasy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ↑ a b John Walkenbach, Excel 2003 PL. Programowanie w VBA., HELION 2004 r., ISBN 837361-504-0
  2. ↑ Zanurkuj w Pythonie