S/2007 S 2

S/2007 S 2
Keşif
Keşfeden	Sheppard vd.
Keşif tarihi	2007
Yörünge özellikleri
Yarı büyük eksen	15.850.000 km
Dış merkezlik	0,275
Yörünge periyodu	-742,08 gün
Eğiklik	176,6°
Doğal uydusu	Satürn
Grup	Norse grubu
Fiziksel özellikler
Tayf tipi	B–R = 1,37 ± 0,09
Görünür kadir	24,4
Mutlak kadir (H)	15,3
Ortalama çap	5 km
Albedo	0,06 (varsayılan)

S/2007 S 2, Satürn'ün doğal uydularından biridir. Keşfi, Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna ve Brian G. Marsden tarafından 18 Ocak ve 19 Nisan 2007 tarihleri arasında yapılan gözlemler sonucunda 1 Mayıs 2007 tarihinde duyurulmuştur. S/2007 S 2'nin çapı yaklaşık 5 kilometredir ve Satürn'ün etrafında ortalama 15.850.000 kilometre mesafede, 742 günde bir dolanır. Ekliptiğe göre 176,6° eğiklikle ters yönde hareket eder ve 0,275 dış merkezliğe sahiptir.^[5] Denk ve diğerlerinin (2018) belirttiğine göre, gelecekte Phoebe ile çarpışma riski oldukça yüksektir.^[3]

S/2007 S 2, keşfinden sonra bir daha gözlemlenemediği için 2007 yılında kayıp olarak kabul edilmişti.^[6]^[7] Daha sonra tekrar tespit edilmiş ve Ekim 2019'da varlığı yeniden duyurulmuştur.^[8]^[9]

Kaynakça

↑ Planetary Satellite Discovery Circumstances 14 Ağustos 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. JPL
↑ Sheppard, S. S. (2019). "Moons of Saturn, Carnegie Science, çevrimiçi". 7 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2025.
1 2 Denk, Tilmann; Mottola, Stefano; Tosi, Frederico; Bottke, William F.; Hamilton, Douglas P. (2018). "The Irregular Satellites of Saturn" (PDF). Schenk, Paul M.; Clark, Roger N.; Howett, Carly J. A.; Verbiscer, Anne J.; Waite, J. Hunter (Ed.). Enceladus and the Icy Moons of Saturn. Space Science Series. 322. Tucson, AZ: The University of Arizona Press. ss. 409-434. Bibcode:2018eims.book..409D. doi:10.2458/azu_uapress_9780816537075-ch020. ISBN 9780816537075.
↑ Graykowski, Ariel; Jewitt, David (5 Nisan 2018). "Colors and Shapes of the Irregular Planetary Satellites". The Astronomical Journal (İngilizce). 155 (4): 184. arXiv:1803.01907 . doi:10.3847/1538-3881/aab49b . ISSN 1538-3881.
↑ Tomatic, A. U. (8 Ekim 2019). "MPEC 2019-T165 : S/2007 S 2". Minor Planet Electronic Circular. Minor Planet Center. 9 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2025.
↑ Beatty, Kelly (4 Nisan 2012). "Outer-Planet Moons Found — and Lost". www.skyandtelescope.com. Sky & Telescope. 7 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Haziran 2017.
↑ Jacobson, B.; Brozović, M.; Gladman, B.; Alexandersen, M.; Nicholson, P. D.; Veillet, C. (28 Eylül 2012). "Irregular Satellites of the Outer Planets: Orbital Uncertainties and Astrometric Recoveries in 2009–2011". The Astronomical Journal. 144 (5): 132. Bibcode:2012AJ....144..132J. doi:10.1088/0004-6256/144/5/132 .
↑ "Saturn Surpasses Jupiter After The Discovery Of 20 New Moons And You Can Help Name Them!". Carnegie Science. 7 Ekim 2019. 6 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2025.
↑ Sheppard, Scott. "Scott S. Sheppard - SaturnMoons". sites.google.com. 7 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ekim 2019.

Dış bağlantılar

Institute for Astronomy Saturn Satellite Data
MPEC 2007-J09: S/2007 S 2, S/2007 S 3 1 Mayıs 2007 (keşif ve gök günlüğü)

[Discoverers_JPL-1] Planetary Satellite Discovery Circumstances 14 Ağustos 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. JPL

[SheppardMoons-2] Sheppard, S. S. (2019). "Moons of Saturn, Carnegie Science, çevrimiçi". 7 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2025.

[Denk2018-3] 1 2 Denk, Tilmann; Mottola, Stefano; Tosi, Frederico; Bottke, William F.; Hamilton, Douglas P. (2018). "The Irregular Satellites of Saturn" (PDF). Schenk, Paul M.; Clark, Roger N.; Howett, Carly J. A.; Verbiscer, Anne J.; Waite, J. Hunter (Ed.). Enceladus and the Icy Moons of Saturn. Space Science Series. 322. Tucson, AZ: The University of Arizona Press. ss. 409-434. Bibcode:2018eims.book..409D. doi:10.2458/azu_uapress_9780816537075-ch020. ISBN 9780816537075.

[GraykowskiJewitt2018-4] Graykowski, Ariel; Jewitt, David (5 Nisan 2018). "Colors and Shapes of the Irregular Planetary Satellites". The Astronomical Journal (İngilizce). 155 (4): 184. arXiv:1803.01907 . doi:10.3847/1538-3881/aab49b . ISSN 1538-3881.

[MPEC-5] Tomatic, A. U. (8 Ekim 2019). "MPEC 2019-T165 : S/2007 S 2". Minor Planet Electronic Circular. Minor Planet Center. 9 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2025.

[Beatty2012-6] Beatty, Kelly (4 Nisan 2012). "Outer-Planet Moons Found — and Lost". www.skyandtelescope.com. Sky & Telescope. 7 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Haziran 2017.

[Jacobson2012-7] Jacobson, B.; Brozović, M.; Gladman, B.; Alexandersen, M.; Nicholson, P. D.; Veillet, C. (28 Eylül 2012). "Irregular Satellites of the Outer Planets: Orbital Uncertainties and Astrometric Recoveries in 2009–2011". The Astronomical Journal. 144 (5): 132. Bibcode:2012AJ....144..132J. doi:10.1088/0004-6256/144/5/132 .

[Carnegie2019-8] "Saturn Surpasses Jupiter After The Discovery Of 20 New Moons And You Can Help Name Them!". Carnegie Science. 7 Ekim 2019. 6 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2025.

[Sheppardmoonsinfo-9] Sheppard, Scott. "Scott S. Sheppard - SaturnMoons". sites.google.com. 7 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ekim 2019.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

g t d Satürn
Coğrafya	Altıgen Büyük Beyaz Leke Ejderha Fırtınası Halkalar Manyetosfer	Satürn
Uydular	S/2009 S 1 Halka uyduları Pan Daphnis Atlas Prometheus S/2004 S 6 S/2004 S 4 S/2004 S 3 Pandora Epimetheus Janus Aegaeon Mimas Methone Anthe Pallene Enceladus Tethys Telesto Calypso Dione Helene Polydeuces Rhea Titan Hyperion Iapetus Kiviuq Ijiraq Phoebe Paaliaq Skathi S/2004 S 37 Albiorix S/2007 S 2 S/2004 S 29 Bebhionn Erriapus Skoll S/2004 S 31 Siarnaq Tarqeq S/2004 S 13 Greip Hyrrokkin Jarnsaxa Tarvos Mundilfari S/2006 S 1 S/2004 S 17 Bergelmir Narvi S/2004 S 20 Suttungr Hati S/2004 S 12 S/2004 S 27 Farbauti Thrymr S/2004 S 30 Aegir S/2007 S 3 Bestla S/2004 S 7 S/2004 S 22 S/2004 S 23 S/2004 S 25 S/2004 S 32 S/2006 S 3 S/2004 S 38 Fenrir S/2004 S 28 Surtur Kari S/2004 S 35 Ymir S/2004 S 21 S/2004 S 24 Loge S/2004 S 36 S/2004 S 39 S/2004 S 33 S/2004 S 34 Fornjot S/2004 S 26
Astronomi	Delta Octantis Satürn'ün yörüngesinden geçen küçük gezegenler
İnceleme	Cassini-Huygens (Huygens) Pioneer 11 Voyager programı Voyager 1 Voyager 2
İlgili	Kurgu Satürn'ün Halkalarında (2018 belgeseli)

g t d Güneş Sistemi'nin doğal uyduları
Gezegen uyduları	Dünya Mars Jüpiter Satürn Uranüs Neptün
Cüce gezegen uyduları	Orcus Plüton Haumea Quaoar Makemake Gonggong Eris
Küçük gezegen uyduları	Dünya'ya yakın: Florence Didymos (Dimorphos) Moshup (Squannit) 1994 CC 2001 SN₂₆₃ Ana kuşak: Kalliope (Linus) Euphrosyne Daphne (Peneius) Eugenia (Petit-Prince) Sylvia (Romulus · Remus) Minerva (Aegis · Gorgoneion) Camilla Elektra Kleopatra (Alexhelios · Cleoselene) Ida (Dactyl) Roxane (Olympias) Pulcova Balam Jüpiter truvalıları: Patroklos (Menoetius) Hektor (Skamandrios) Eurybates (Queta) Neptün ötesi cisimler: Lempo (Hiisi · Paha) 2002 UX₂₅ Sila–Nunam Salacia (Actaea) Varda (Ilmarë) Gǃkúnǁʼhòmdímà (Gǃòʼé ǃHú) 2013 FY₂₇
Boyuta göre sıralanmış	Gezegen kütleli uydu Ganymede en büyük: 5268 km / 0,413 Dünya Titan Callisto Io Ay Europa Triton Titania Rhea Oberon Iapetus Charon Umbriel Ariel Dione Tethys Dysnomia Enceladus Miranda Vanth Proteus Mimas Ilmarë Nereid Hiʻiaka Actaea Hyperion Phoebe ...
Keşif zaman çizgisi İç uydular Düzensiz uydular Düzenli uydular Liste Gezegen kütleli uydular Adlandırma Alt uydu Truvalı uydular